Video's2

Video's!

ZOals beloofd...

Hallo trouwe blogvolgers!
hier wat foto's van team Rood en Matgeel in het mooie Marokko. Enjoy!

De finale...

Ja hoor..... het zit er al weer bijna op!
Ik zou er graag een heel verhaal omheen breien, maar het komt er gewoon op neer dat de teams vanaf Spanje niet meer zo uitgebreid verslag hebben gedaan als eerst... and who can blame them! Natuurlijk was er in Marokko veel meer te ontdekken en te vertellen aan het thuisfront. Dat neemt niet weg dat er elke dag nog wel een update kwam! Zo klaagde Caroline tot mijn grote verbazing over de 'lauwe, vreemde gerechtjes' die de Spanjaarden tapas noemen, dat zij daar echt niet van kon genieten. Daarnaast natuurlijk elke dag een update over de buiken van team Rood, die gelukkig vandaag helemaal genezen zijn. 
Hoewel het weer niet echt geweldig was de afgelopen dagen (lees: veel regen en koud!) konden de teams toch wel genieten. De steden die zij hebben bezocht (Poitiers, Sevilla etc.) hadden veel schoons te bieden en Caro raadt het iedereen aan om ook eens in Europa deze pareltjes te ontdekken. Will do!
Voor diegenen die Facebook hebben, is waarschijnlijk ook al bekend dat op vrijdagmiddag de autoruit van de rode eend eruit vloog..... Oeps!!! Ik kreeg meteen een sms'je of ik even een 2cv garage kon opsporen die het ruittype op voorraad had... uhm nee ik moet werken mam. Bij gebrek aan bericht van mij, werd er naarstig op zoek gegaan naar een garage, maar helaas. Nergens een 2cv voorruit te vinden... nee duh! Oldtimer! Dus, handige henkie Daan heeft toen maar de achterruit eruit gesloopt en in plaats daarvan als voorruit gebruikt... Kan dat dan? Ja dat kan. Beetje tape, en wellicht een bijrijder die de ruit op zijn plek moest houden? Ik weet het niet. Dit hield in ieder geval de ergste regen tegen, want het goot nog steeds en de eend is sowieso al niet bekend om zijn comfort... arme ouders.

En toen was het zaterdag, en kreeg ik een sms'je dat er nog 500 km op de Tom staat! Met het tempo van de eenden/geitjes betekent dat dat team Rood tegen de avond op de stoep staat. In welke staat, dat moeten we nog even bekijken. Maar ze zijn straks thuis, en ik zal ze even tackelen voor nog wat extra foto's. Voorlopig dus het laatste bericht, maar hou de blog in de gaten voor wat actieplaatjes!

Bedankt voor het volgen van dit avontuur, en tot de volgende... want die zal er wel weer zijn!

With love,

Flo

Espagna!

Lieve lezers,

Na de laatste blog is er weer een hoop gebeurd, dus we gaan snel door! Maandagavond zijn de teams in Larache aan de Atlantische Oceaan, waar het weer niet helemaal meezit (gewoon heel slecht dus!). 
De volgende dag krijg ik een mail van Caro, en tja... daar gaan we gewoon gebruik van maken!:

Wij zitten in hotel in Larache . Hotel Espana. Heel de dag regen , gelukkig niet ver gereden , buiken gaan weer wat beter maar blijven gevoelig. We boeken een boot voor morgen van Tanger naar Algecerias in Spanje . We kijken dan hoe het weer daar is en bepalen dan wel hoe we verder reizen. Net lekkere kruiden gekocht voor een lekker gerecht: kefta. Heerlijk ruikend winkeltje. Het wordt steeds chaotischer naarmate we noordelijker komen, wat maken ze toch een rotzooi van zo'n mooi land. Zonde. Wij gaan zo maar een restaurantje zoeken ( ja alweer ) xx.

WOensdag nemen de teams dus de boot naar Spanje en zit het stukje avontuur in Marokko er alweer op. Het weer is in Spanje een stukje beter dus (weliswaar met jas) met dak open in de eend. 

Woensdagavond alweer en het bericht komt binnen dat de teams in Sevilla zijn aanbeland! Hotel Dona Mandela, helaas kan ik de foto's van de Whatsapp niet uploaden op dit moment ,maar geloof me als ik zeg dat het een mooi hotel is met mooie mannen... :3

De komende dagen is het dus door Spanje naar het noorden rijden en hopen op blijvend mooi weer. Hopen dat de laatste dagen van de reis ook goed gaan bevallen!

Tot slot nog wat foto's...

TOt het volgende bericht!
With love,
Flo

Rectificaties en andere rect- dingen...

Beste lezers,

Weer een paar dagen verder en voor het eerst in deze reis zijn de teams aardig 'in de lucht' of te wel goed te bereiken via onze digitale snelweg. En dat hebben we geweten! Op de Facebook van Caro komen nu de eerste foto's binnen en mijn inbox werd gespamd met zip-folders vol met bestanden... nouuuu zo gek maken we het nou ook weer niet, maar we hebben weer wat te melden!

We beginnen bij afgelopen vrijdagavond, wanneer ik een berichtje binnenkrijg dat team rood met de eerste echte buikgriep op bed ligt... nee toch! De Norrit (sluipreclame!) wordt uit de tassen opgegraven (nooit nodig gehad! jaja) en het team gaat vroeg naar bed. Op dat moment wordt er nog gesproken over mogelijk ontzette magen door het vele gehobbel onderweg. Zaterdag lijkt het goed te gaan, er komt een (kort) bericht binnen dat de teams in de bergen rijden, waar het wel wat fris is. Zo fris zelfs, dat nog geen uur later de vraag komt of ik even de weersverwachting van de komende dagen kan opzoeken op internet... hoezo dat dan?? Nou, laten we zeggen dat het niet al te warm is in Noord-Marokko. Goed, de vriestemperaturen van ons kikkerlandje redden ze niet, maar de voorspellingen laten veel wolken, regen en een matige temperatuur van max 20 graden zien... getsie! 

Op zondag wordt het alleen maar erger...de teams hebben de nacht doorgebracht in een hotel, wat wel erg veel herrie voortbracht...

wat bleek: de kamers werden nog net niet per uur betaald! (en dit is een cryptische manier om te zeggen dat het gewoon een 'hoerenkeet' blijkt te zijn, zoals Caro haarfijn verwoordt)

De teams hebben snel de biezen gepakt op deze dag, die officieel natuurlijk een rustdag hoort te zijn, en zijn onderweg naar Fes wanneer ik het volgende bericht krijg. Of ik niet toevallig even kan googelen naar een goed hotel, zodat ze een keer flink bij kunnen slapen! Aggod. Natuurlijk na wat heen en weer gesms heb ik wat adresjes voor ze op de planning staan in Meknes ten westen van Fes. Nu maken ze een keer goed gebruik van het feit dat er geen deadlines zijn om de volgende dag 500 km verderop te staan (zie Dakar challenge 1 en 2 van een paar jaar geleden) en vrij vroeg in de middag zitten ze in hotel Bab Mansoer, wordt er lekker gebadderd en zijn er de nodige fossielen en mineralen (?) ingekocht. 

Vandaag (maandag) nemen de teams het er nog een dagje van in Meknes. Er is een grote medina (soort binnenstad) die ze gaan bekijken (dus in vrouwentaal: shoppen! En in mannentaal... uhhh tja... ....). Daar zijn vandaag ook wat foto's van binnengekomen. En er is een filmpje! ( Ik hoop dat ik die ook op de blog krijg) van een paar dagen geleden in de zandduinen. 

De taxiritjes blijken maar een euro te kosten, dat gaat er nog net wel mee door aldus Liesbeth. De eendjes (of geitjes, sorry lieve Belgische buren) worden intussen vol vuur bewaakt, vertelt zij in haar mail. Dat gaat zelfs zo ver dat de bewakers maar wat graag de auto's tot spiegels willen oppoetsen. Laat dat nou net niet de bedoeling zijn voor de gele desert kleurige auto van het Belgische team. In Meknes is het overigens ook heel lekker thee drinken in de verschillende populaire theehuizen. Toch is er ook nog wel een cappucino te vinden, wel met 4 klonten suiker op het schoteltje.. stelletje zoetekauwen! 

Ten slotte komt het bericht dat Didier een desert-air-cleaner heeft gekocht... ik als leek heb geen idee wat dat inhoudt, ik neem aan dat het iets is waarmee je de woestijn lucht schoonmaakt (slim he). Deze is eigenlijk voor een trekker (tractor voor de Nederlander?) bestemd maar een 2CV kan natuurlijk alles gemonteerd krijgen. 

Niet weer een tajine meenemen pap!

En dan nu, zoals het een goede schrijver betaamt, is het tijd voor wat rectificaties. 

1. Ik kreeg zodra de teams even internet hadden, het volgende bericht van Caro: Fleur, die vieze wc foto hoort NIET bij Caren overnachting! Dus bij deze, Caren's herberg is niet vies. Boek nu ook een overnachting bij deze Australische schone! (zo goed, mam?)

2. Een sluipmail van Liesbeth (team Matgeel?) stelde me even op de hoogte dat er heel netjes een huishoudpot is gemaakt, dus dat Daan niet kan splashen met zijn geld. Dat iedereen het even weet! Nog erger: Daan houdt nauwlettend de financien in de gaten en trekt al een zuur gezicht als de lunch over de 15 euro heen gaat... waar is je vakantie spirit Daan!

En dat is het weer voor vanavond.... tot later!

With love,

Flo

Iets in te halen..?

Daan bij put in Ouzina

Beste lezers,

Ahum.. ik heb mijn taak een beetje verwaarloosd vrees ik. Ja, dat krijg je als wij gewoon keihard door moeten werken en intussen gevraagd worden om even de leuke vakantie van de oudjes bij te houden!!! We hebben het maar zwaar... en zij zeker niet!

Ik was afgehaakt bij dinsdag, toen de teams meldden dat ze een dagje op bestemming zouden blijven vanwege een zieke Didier. Gelukkig, hij is snel weer opgeknapt! Ze zijn goed verwend door de Australische herbergeigenaresse Caren die dag, en Daan en Caro hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om 'waanzinnig door de duinen te scheuren'. Klinkt goed, niet toch? Waarvan nog een leuke foto. 

Les parents in de duinen

Woensdag was Didier weer topfit en was het door naar Merzouga. De teams waren behoorlijk aan verbranden volgens Caroline, die gelukkig zelf al aangaf dat ze eigenlijk niet moesten zeuren (zijn wij het mee eens, wij gaan vannacht alweer het vriespunt bereiken..brrr). In Merzouga aangekomen moesten ze natuurlijk flink water gaan inslaan (en een lekker bakkie doen), want er zijn niet zoals in Nederland om de haverklap stations waar je van alles kunt halen. Gelukkig zijn onze teams al lang geen rookies meer. Na de lunch was het door richting Zagora toeren (wat nog best een afstand is - zie de link) via pistes, die Didier gedownload had (red.: ik stel me iets voor van routes o.b.v. coordinaten die ze over mooie zandduinen sturen? - de beide teams hebben een mooi navigatie systeem on board die deze routes ook leuk op kan slaan.. voor later enzo..). 
Uiteindelijk landen de teams net onder Zagora voor de nacht (zie foto).

bivak vlak onder Zagora, met dank aan Quechua

En dan is het alweer donderdag, wanneer ik van Caro een berichtje krijg dat ze in Ouzina aan het schuilen zijn voor een zandstorm... spannend! Caro vindt het allemaal wel leuk: ze waren net vroeg gestopt en het tentje stond al. Wat vooral gaaf was volgens haar, was het aan zien komen van de zandstorm in de verte... very D-Day achtig! Ze verwijst nog naar een site: http://ouzinarimal.com/ voor wat extra informatie over de auberge waar ze naast stonden. 

Ouzina, hiernaast stond hun tent. Lekkere couscous hier!

Donderdag op vrijdag brachten de teams door in Vallei du Draa, met een geweldig uitzicht vanuit het tentje. 

                                          

Ennnn we zijn aangekomen bij de vrijdag ! (vandaag). Het sms'je komt binnen dat de teams van Nekob naar Boumalne Dades rijden door de bergen, tot wel 2300 meter hoogte over 'hele smalle rotspaden'.... wel voorzichtig doen he! Het landschap was vrij kaal met veel rotspartijen. Waarvan akte. En met dit, trouwe volgers, laat ik jullie weer achter!

With love,
Flo