Op naar Benin!

Lieve lezers,

De teams zijn onderweg naar Benin! Dit is het allerlaatste land dat zij zullen aandoen voordat de reis terug naar huis begint.... so sad! De reizigers zullen vanavond overnachten in Abomey, maar dat is wel nadat ze zo'n 195 km hebben afgelegd. Er is soms wat asfalt onderweg, maar met name dirt roads. En dat laatste is natuurlijk het allerleukst, aldus team rood. Deze weggetjes leiden langs kleine dorpjes en daar is natuurlijk altijd genoeg te zien... of moet ik zeggen dat het omgekeerde misschien waar is?? Lijkt mij in ieder geval geweldig om te zien: een hele kolonne van oude 2cv's, rood van het Afrikaanse stof, die langs je huisje scheurt.

Vanmorgen hebben de teams een ochtendwandeling gemaakt met een gids om wat planten te bekijken. ZOals gezegd is Togo veel groener dan de andere Afrikaanse landen die er tot nu toe bezocht waren, en iedereen geniet er met volle teugen van. Onder de bomen waait regelmatig een briesje waardoor het koeler aanvoelt, hoewel de vochtigheidsgraad wel weer voor een behoorlijk klam gevoel zorgt.. Er zijn ook al heel veel vlinders gespot!

Ook het eten gaat nog goed, de aardige inwoners van Togo maken de heerlijkste gerechten klaar, waar vooral Caro goed van kan smullen. ZO kregen de teams een soort wraps gemaakt van gemalen grote wortels, die ze met de hand door een saus konden halen. (red.: zou je nog wel met je handen eten als je zelf zo smerig bent???)

Het laatste bericht was dat er weer een motor was geweest met pech, maar dat het technisch team hem weer aan de praat had gekregen. Ik kan me voorstellen dat als je zo'n end aflegt en dan ook nog op zulke wegen moet rijden, een paar auto's of motoren met pech wel heel normaal zijn. Toch fijn dat hopelijk alle teams de eindstreep zullen halen! Laurent is ook blij, die heeft namelijk weer een nieuwe draagarm (een watte??)...

Ik ben benieuwd waar de teams terechtkomen vanavond. Om toch een beetje een idee te krijgen, heb ik een foto bijgevoegd van de huidige koning van Abomey en zijn vrouwen. Nice! MIsschien komen pap en mam wel net zo bruin terug...

With love,

Flo